|
Sylwetki osób pełniących najwyższe urzędy w Polsce:
Bronisław Komorowski (PO) – Marszałek Sejmu RP VI kadencji
Urodził się w Obornikach Śląskich w rodzinie o silnych tradycjach niepodległościowych i ziemiańskich. W 1966 roku przeniosł się do Warszawy, gdzie ukończył szkołę podstawową. Jest absolwentem XXIV LO im. Cypriana Kamila Norwida, a następnie Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Był m.in. prezesem Koła Naukowego Historyków. Był m.in. prezesem Koła Naukowego Historyków. Od wielu lat związany z ruchem harcerskim. Instruktor harcerski. W czasach PRL-u był mocno zaangażowany w działalność opozycyjną. Udział w wydarzeniach marcowych w 1968 roku. Aresztowany za działalność opozycyjną w 1971 roku. Uczestniczył w akcjach pomocowych dla poszkodowanych robotników Radomia i Ursusa. Współpracował z Komitetem Obrony Robotników oraz Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela. Był podziemnym drukarzem, kolporterem i wydawcą, m.in. Biblioteki Historycznej i Literackiej. W czasie stanu wojennego był internowany. Był redaktorem niezależnego, podziemnego pisma "ABC". W latach pracował w Ośrodku Badań Społecznych NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze. Do 1989 roku pracował jako nauczyciel w niższym seminarium duchownym w Niepokalanowie. został członkiem władz krajowych Wspólnoty Polskiej. Był także przewodniczącym Fundacji Pomocy Bibliotekom Polskim. Jest prezesem Zarządu Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego i prezesem Ligi Morskiej i Rzecznej. W latach był dyrektorem gabinetu w Urzędzie Rady Ministrów. Następnie został wybrany na posła na Sejm, którym był w kadencjach I, II, III i IV. Najpierw w Komisji ds. Polaków poza granicami kraju oraz Obrony Narodowej. W latach pełnił funkcję cywilnego wiceministra obrony narodowej ds. wychowawczo-społecznych w rządach T. Mazowieckiego, J. K. Bieleckiego i H. Suchockiej. przewodniczył Sejmowej Komisji Obrony Narodowej. W latach piastował stanowisko Ministra Obrony Narodowej oraz członkiem Sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych. Pełnił funkcję Przewodniczącego Regionu Mazowsze Platformy Obywatelskiej. Został wybrany na posła Sejmu V kadencji i wówczas została mu powierzona funkcja Wicemarszałka Sejmu RP V kadencji.
W roku 2007 wybrany z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu nr 20 Warszawa II, czyli okolicach Warszawy. Uzyskał prawie 140 tysięcy głosów! 292 głosami został wybrany marszałkiem Sejmu VI kadencji.
Zona Anna, instruktorka harcerska, absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, filolog klasyczny. Obecnie wychowuje pięcioro dzieci i prowadzi dom.
Bogdan Borusewicz (PO) – Marzszałek Senatu RP VI kadencji
Wśród przyjaciół znany jest jako „Borsuk”, jeden z liderów opozycji z czasów PRL, w latach 70-tych działał w KORze i Wolnych Związkach Zawodowych Wybrzeża. Główny organizator sierpniowego strajku w Stoczni Gdańskiej. To on wyznaczył osoby, które rozpoczęły strajk, przygotował ulotki i ustalił datę. Po 13 grudnia 1981 zaliczany do najważniejszych przywódców podziemnej Solidarności, najdłużej też nie dającym się złapać ścigającemu go zaciekle aparatowi bezpieczeństwa. Urodzony w 1949 r. Zamieszkał w Sopocie w roku 1958, gdzie ukończył szkołę podstawową, następnie Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni Orłowie. Pierwszy raz aresztowany za rozprowadzanie ulotek popierających studentów w marcu 1968 roku. Absolwent historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Działał aktywnie w Kole Naukowym Historyków Studentów KUL. Od 1989 roku przewodniczył Zarządowi Regionu Gdańskiego NSZZ Solidarność. W latach 1993 – 2001 wybrany posłem na Sejm, pełnił funkcję wiceministra spraw wewnętrznych, zajmując się min. reformą policji. W roku 2001 podjął pracę w samorządzie jako wicemarszałek i członek zarządu województwa pomorskiego. Żonaty z Aliną Pienkowską, działającą w opozycji demokratycznej i Solidarności, senator RP, zmarłą w 2002 roku. Wraz z Aliną Pienkowską obdarzony został tytułem Honorowego Obywatela Miasta Gdańska. Jest ojcem córki Kingi, studentki Uniwersytetu Gdańskiego. Miłośnik gór i wędrówek z namiotem i plecakiem. W 2004 roku zmierzył się z masywem Czarnohory na Ukrainie. Ta właśnie doskonała kondycja i sprawność fizyczna pomagały mu także w czasach, kiedy był zmuszony do ukrywania się i wyprowadzania w pole tropiących go agentów. Uważa, że działalność polityczna musi się opierać na uczciwości, od najwyższych szczebli władzy po najbardziej lokalne i aby tego pilnować kandydował w ostatnich wyborach do Senatu RP. Startował jako kandydat niezależny i otrzymał 101 541 głosów. Na inauguracyjnym posiedzeniu Senatu w dniu 20 października 2005 roku, głosami 92 senatorów został wybrany Marszałkiem Senatu VI kadencji.
Lech Aleksander Kaczyński - Prezydent Rzeczypospolitej
Urodzony 18 czerwca 1949 w Warszawie. W 1977 roku podjął współpracę z Biurem Interwencji Komitetu Obrony Robotników. Rok później związał się z Wolnymi Związkami Zawodowymi. Był delegatem na I Krajowy Zjazd „Solidarności”. Internowany w stanie wojennym. Po uwolnieniu powrócił do działalności związkowej. Był członkiem podziemnych władz "Solidarności". W grudniu 1988 r. został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. Brał udział w obradach okrągłego stołu w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W 1990 r. został I wiceprzewodniczącym Związku. W wyborach czerwcowych 1989 r. wybrany na senatora, a dwa lata później na posła z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. W 1991 roku został ministrem stanu w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Wałęsy. W roku 1992 wybrany prezesem Najwyższej Izby Kontroli (NIK). Funkcję tę piastował do 1995 roku. W czerwcu 2000 roku został ministrem sprawiedliwości w gabinecie Jerzego Buzka. W kwietniu 2001 r. stanął na czele Komitetu Krajowego „Prawo i Sprawiedliwość”. Na wiosnę 2001 roku wybrany prezesem PiS. Po wrześniowych wyborach wraca do Sejmu. Jesienią 2002 r. wygrywa wybory na prezydenta Warszawy. Wybrany Prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, urząd objął w dniu 23 grudnia 2005. Żona Lecha Kaczyńskiego – Maria – jest z zawodu ekonomistką. Córka Marta ukończyła prawo na Uniwersytecie Gdańskim. W 2003 roku urodziła córeczkę Ewę.
Stefan Niesiołowski (PO) – Wicemarszałek Sejmu RP VI kadencji
Ma 63 lata. Wywodzi się z rodziny ziemiańskiej o patriotycznych tradycjach. W 1966 roku ukończył studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego. W 1979 r. uzyskał stopień doktora entomologii, od 1995 r. jest profesorem w Katedrze Zoologii Bezkręgowców i Hydrobiologii UŁ. Wieloletni działacz opozycji demokratycznej w PRL. W połowie lat 60-tych XX w. współorganizował wraz Andrzejem i Benedyktem Czumą podziemną organizację RUCH, która postawiła sobie za cel pracę nad odbudowaniem wolnej, niepodległej i demokratycznej Polski. W 1970 r. był realizatorem akcji podpalenia muzeum i wysadzenia pomnika Lenina w Poroninie. Akcja została zdekonspirowana, a Niesiołowski został aresztowany. W roku 1971 został skazany na 7 lat więzienia za "czynienie przygotowań do obalenia ustroju socjalistycznego przemocą". Siedział w więzieniu 4 lata (do amnestii). Po wyjściu z więzienia współpracował z Komitetem Obrony Robotników (KOR) i Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO). Był jednym ze współorganizatorów NSZZ "Solidarność" w Regionie Łódzkim oraz na Uniwersytecie Łódzkim, redaktorem prasy związkowej, członkiem Zarządu Regionu i przewodniczącym "Solidarności" na Uniwersytecie Łódzkim. 13 grudnia 1981 r. został osadzony w ośrodku dla internowanych w Jaworzu, gdzie spędził wraz z m.in. Tadeuszem Mazowieckim i Bronisławem Geremkiem około roku. Był współzałożycielem w 1989 r. Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Partię opuścił w 2001 r. przystępując do tworzonego m.in. przez grupę b. członków SKL, ZChN i środowisko Ligi Republikańskiej Przymierza Prawicy. Wraz ze Zbigniewem Romaszewskim współtworzył na przełomie lat 2003-2004 ugrupowanie "Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość". W latach 1989-1991 zasiadał w Sejmie "kontraktowym", należąc do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. W Sejmie I kadencji (1991- 1993) zasiadał jako poseł ZChN. W Sejmie 1997-2001 był posłem Akcji Wyborczej "Solidarność". W Senacie poprzedniej kadencji (2005-2007) reprezentował barwy Platformy Obywatelskiej. Był szefem klubu senatorów PO, szef senackiej Komisji Spraw Zagranicznych. Jest autorem wielu książek o tematyce więziennej, historycznej i politycznej oraz kilkuset artykułów, przede wszystkim dotyczących bieżącej polityki, a także o problematyce społecznej, religijnej i historycznej. W październikowych wyborach z lubuskiej listy PO do Sejmu zdobył rekordową, najwyższą liczbę - prawie 70 tys. głosów. Jest wicemarszałkiem Sejmu. Poparło go 292 posłów.
Jarosław Kalinowski (PSL) – Wicemarszałek Sejmu RP VI kadencji.
Urodził się 12 kwietnia 1962 roku w Wyszkowie. Z zawodu jest rolnikiem. Od urodzenia mieszka w Jackowie Górnym (pow. wyszkowski), gdzie prowadzi 26-hektarowe gospodarstwo rolne. W 1986 roku ukończył Wydział Zootechniki SGGW; jest też absolwentem Studium Wspólnotowego Prawa Rolnego przy Instytucie Nauk Prawnych PAN (1996). W 1981 r. wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej, od 1989 r. jest członkiem PSL. Po pierwszych wolnych wyborach samorządowych w 1990 roku został wójtem gminy Somianka. W 1993 roku został posłem z listy PSL. W kwietniu 1997 roku został wicepremierem i ministrem rolnictwa w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza. W październiku 1997 roku zostaje Prezesem PSL. Od kwietnia 2000 r. do końca III kadencji Sejmu był szefem klubu PSL. W 2000 r. był kandydatem PSL na prezydenta. 19 października 2001 r. po raz drugi objął stanowisko wicepremiera i ministra rolnictwa w rządzie Leszka Millera. Pozostał w nim do 3 marca 2003 roku, kiedy rozpadła się koalicja SLD-PSL. Jako minister rolnictwa prowadził z UE negocjacje przedakcesyjne dotyczące rolnictwa. Obecnie jest przewodniczącym Rady Naczelnej PSL. W 2005 roku ponownie startował w wyborach prezydenckich. W 2005 r. uzyskał mandat poselski; został wicemarszałkiem Sejmu. W przyspieszonych wyborach parlamentarnych w 2007 roku ponownie zdobył mandat posła, uzyskując ponad 25 tysięcy głosów. Jego kandydaturę na Wicemarszałka Sejmu poparło 453 posłów. Żonaty: żona Aleksandra, pięcioro dzieci: Ewa, Danuta, Bartosz, Marcin, Kacper. Zainteresowania: makroekonomia, muzyka i kultura ludowa.
Jerzy Szmajdziński (LiD) – Wicemarszałek Sejmu RP VI kadencji
Ma lat 55. Rozpoczął karierę polityczną w latach 70- tych XX wieku. Jeszcze jako student Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu został członkiem PZPR i zaczął działać w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich. W 1986 roku został członkiem Komitetu Centralnego PZPR i do 1990 roku pozostał w partii. Potem zaangażował się we współtworzenie SdRP, w której pełnił funkcję sekretarza generalnego (od marca 1993 do grudnia 1997 roku).
W Sejmie II kadencji, po wyborze Aleksandra Kwaśniewskiego na prezydenta w 1995 roku, objął po nim przewodnictwo klubu parlamentarnego SLD. Po przekształceniu SLD w partię w grudniu 1999 r. został wybrany na wiceprzewodniczącego Sojuszu. Od początku kariery poselskiej Szmajdziński uchodził w Sojuszu za specjalistę od spraw wojskowości. W Sejmie I kadencji był wiceszefem Komisji Obrony Narodowej, a w następnej kadencji jej szefem. Pod jego kierownictwem komisja przygotowała ustawę o ministrze obrony narodowej stanowiącą, że w Polsce obowiązuje zasada cywilnej i demokratycznej kontroli nad siłami zbrojnymi. W 1995 roku, po słynnym "obiedzie drawskim" (podczas którego generałowie mieli – w obecności prezydenta Lecha Wałęsy - głosować za odwołaniem ówczesnego cywilnego kierownictwa MON) wyrażał opinię, że skuteczniejsze kierowanie MON wymaga wzmocnienia cywilnej kontroli nad armią. Opowiadał się za zwiększeniem wydatków na wojsko do 3 proc. PKB oraz utrzymaniem odrębnego systemu emerytalnego dla służb mundurowych. W 1995 r. zwrócił się do Sejmu o uchylenie mu immunitetu, by odpowiedzieć przed sądem za spowodowanie kolizji drogowej. Ministrem obrony narodowej został w rządzie Leszka Millera w 2001 roku, a następnie w gabinecie Marka Belki (do 2005 roku). MON pod kierownictwem Szmajdzińskiego kontynuowało modernizację techniczną, jednocześnie zmniejszając liczebność armii. W latach 1983-1991 działał w Polskim Komitecie Olimpijskim, przez 2 lata (1988-1990) był jego wiceprezesem. Jest prezesem stowarzyszenia "Pokolenia", skupiającego byłych działaczy młodzieżowych, m.in. byłych członków ZMP, ZMS i ZSMP. Żonaty, ojciec dwojga dzieci. Jest zapalonym tenisistą W październikowych wyborach parlamentarnych 2007 Szmajdziński uzyskał 42 724 głosy.
Krzysztof Putra (PiS) – Wicemarszałek Sejmu RP VI kadencji
Ma 50 lat. Jest synem rolnika ze wsi Józefowo w gminie Raczki (woj. podlaskie). Od 1975 roku mieszka i pracuje w Białymstoku. Z wykształceniem jest technikiem mechanikiem. W latach 1975-1994 pracował w Fabryce Przyrządów i Uchwytów, początkowo jako robotnik, później jako mistrz na wydziale doświadczalnym. Był współzałożycielem Stowarzyszenia Działaczy Samorządu Pracowniczego, którego celem było pozbawianie partyjnej nomenklatury władzy nad fabrykami. Od 1980 roku był działaczem "Solidarności". Od 2002 r. do 2005 r. był radnym Sejmiku Województwa Podlaskiego W poprzedniej kadencji był wiceszefem klubu parlamentarnego PiS i wicemarszałkiem Senatu. Putra jest szefem PiS na Podlasiu. Należy do kręgu najbardziej zaufanych współpracowników Jarosława Kaczyńskiego. W 1990 roku był jednym z założycieli Porozumienia Centrum, a w 2001 roku - PiS. Był posłem w Sejmie "kontraktowym". Został wybrany z listy Obywatelskiego Komitetu "Solidarność". W 1991 roku został posłem I kadencji Sejmu z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum. Jest żonaty od 24 lat. Ojciec sześciu synów i dwóch córek.
|
