|
Donald Tusk – Premier Rządu RP
Urodził się 22 kwietnia 1957 roku w rodzinie gdańskich Kaszubów. Obaj dziadkowie, polscy kolejarze w Wolnym Mieście Gdańsku, w czasie wojny przeszli przez obozy koncentracyjne i pracy przymusowej. Dnia 2 sierpnia 1944 roku Józef Tusk, dziadek Donalda Tuska, jako obywatel Niemiec został wcielony do Wehrmachtu. Przed 12 października Józef Tusk zdezerterował i 24 listopada tego samego roku wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Ojciec Donalda był stolarzem: umarł, gdy Donald Tusk kończył szkołę podstawową. Wcześnie zaangażował się w działalność opozycyjną wobec komunistycznej władzy. Jako student historii Uniwersytetu Gdańskiego uczestniczył w tworzeniu Studenckiego Komitetu Solidarności, w reakcji na zamordowanie w Krakowie przez Służbę Bezpieczeństwa Stanisława Pyjasa. Szybko nawiązał współpracę z Bogdanem Borusewiczem i Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża organizując grupy samokształceniowe i kolportaż wychodzącej poza cenzurą prasy i literatury. Studia skończył w czerwcu 1980 roku pracą o kształtowaniu legendy Józefa Piłsudskiego w przedwojennych czasopismach. W trakcie strajku sierpniowego organizował grupy studenckie. Był inicjatorem i jednym z pierwszych liderów Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich (późniejszy NZS). Kilka miesięcy później został szefem "Solidarności" w Wydawnictwie Morskim i dziennikarzem wydawanego przez związek tygodnika "Samorządność". Był jednym z najbliższych współpracowników Lecha Bądkowskiego - pisarza, przywódcy ruchu kaszubskiego, pierwszego rzecznika prasowego "Solidarności". Po ogłoszeniu stanu wojennego przedostał się na teren Stoczni Gdańskiej, by uczestniczyć w strajku okupacyjnym. W czasie stanu wojennego redagował prasę podziemną, zarabiając na rodzinę jako "alpinista przemysłowy", czyli pracujący na dużych wysokościach robotnik fizyczny w spółdzielni "Świetlik", założonej przez jego przyjaciela Macieja Płażyńskiego. W 1988 roku był wśród organizatorów strajków majowo - sierpniowych, współpracując blisko z Jackiem Merklem. Jako redaktor "Przeglądu Politycznego" środowisk intelektualnych liberalnego podziemia stał się w tym czasie obok Janusza Lewandowskiego i Jana Krzysztofa Bieleckiego jednym z liderów gdańskich liberałów. Wspólnie tworzą oni stowarzyszenie "Kongres Liberałów", a następnie partię Kongres Liberalno-Demokratyczny. Tusk został przewodniczącym KLD w 1991 roku, by następnie poprowadzić go w wyborach do Sejmu. W Gdańsku głosowało wówczas na Tuska blisko 40 tysięcy wyborców. Jako poseł I kadencji był szefem Klubu Parlamentarnego i partii oraz Komisji pracującej nad konstytucyjną Kartą Praw i Wolności. W przegranych przez KLD następnych wyborach Tusk zdobył ponad 50 tysięcy głosów. Wraz z Tadeuszem Mazowieckim doprowadził do zjednoczenia KLD i Unii Demokratycznej, zostając wiceprzewodniczącym nowej partii Unii Wolności. Jako jej kandydat do Senatu RP zdobył w Gdańsku blisko 230 tysięcy głosów i został wicemarszałkiem Senatu RP. Tusk jest nie tylko politykiem, ale także dziennikarzem i historykiem. Wielką popularność zyskał jako autor serii książek "Był sobie Gdańsk", "Gdańsk 1945" i "Dawny Sopot". Wielkim sukcesem wydawniczym okazała się jego kronika XX wieku w Gdańsku i wydany przez niego Elementarz Kaszubski. Jest także autorem książki "Idee gdańskiego liberalizmu" oraz dziesiątek mniejszych publikacji. Dziś zasiada w kolegiach kilku czasopism, zajmuje się także na dużą skalę działalnością pomocową. Założył fundację wspierającą dzieci z rodzin alkoholowych. Kilka lat temu podjął także skuteczną walkę o zmianę koncepcji zabudowy Gdańska, będąc gorącym rzecznikiem kontynuacji odbudowy miasta w jego historycznym kształcie. W plebiscycie "Gdańszczanin Tysiąclecia" tylko trzech współcześnie żyjących gdańszczan znalazło się w pierwszej dziesiątce: nobliści Lech Wałęsa i Günter Grass oraz Donald Tusk. Żona Małgorzata jest z wykształcenia historykiem. Ma dwójkę dzieci: Kasia w tym roku wkracza w pełnoletność, a Michał ma 23 lata. Donald Tusk włada angielskim i niemieckim. W 2005 roku kandydował na urząd prezydenta RP. W wyborach do sejmu 21 października 2007, Donald Tusk zdobył największą liczbę głosów w historii wyborów parlamentarnych w Polsce. Oddało na niego głos 534 tys. Polaków.
Grzegorz Schetyna - wicepremier, szef MSWiA
Mma 44 lata, był posłem na Sejm III, IV i V kadencji; wybrany na posła po raz czwarty - do Sejmu VI kadencji. Od 2006 r. jest przewodniczącym struktur dolnośląskich Platformy. Urodził się w Opolu w rodzinie nauczycielskiej. Ukończył wydział filozoficzno- historyczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Na uczelni był przez kilka lat przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Od 1988 r. przewodniczył Międzyuczelnianemu Komitetowi Strajkowemu NZS we Wrocławiu. Później działał w Solidarności Walczącej. Po studiach trafił do urzędu wojewódzkiego, gdzie został dyrektorem, a w 1991 r. wicewojewodą. W latach 1991-1994 należał do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, który po połączeniu z Unią Demokratyczną stworzył Unię Wolności. Wystąpił z niej, aby działać od 2001 r. w Platformie Obywatelskiej. Żonaty, ma 17- letnią córkę Natalię. Przyznaje, że rodzina jest dla niego najważniejsza i niezbędna do życia
Waldemar Pawlak - wicepremier, minister gospodarki
Urodził się 5 września 1959 r. w miejscowości Model (obecne woj. mazowieckie). Jest absolwentem Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej; w grudniu 1981 r. uczestniczył w strajkach na tej uczelni. Był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej oraz Niezależnego Zrzeszenia Studentów. W czasie stanu wojennego pracował jako nauczyciel podstaw obsługi komputera w szkole podstawowej w Pacynie. Od 1984 r. prowadzi 17-hektarowe gospodarstwo rolne we wsi Kamionka koło Pacyny (dawne woj. Płockie). Karierę polityczną rozpoczął w 1985 r. wstępując do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (ZSL), z którego listy został w 1989 r. posłem Sejmu "kontraktowego". Po rozwiązaniu ZSL przeszedł do PSL "Odrodzenie". Od 1990 jest członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego; od czerwca 1991 r. do października 1997 r. - prezes Stronnictwa. Ponownie na czele ugrupowania stanął w 2005 r. 5 czerwca 1992 r., po upadku rządu Jana Olszewskiego, został desygnowany przez prezydenta Lecha Wałęsę na stanowisko premiera. Misja stworzenia chrześcijańsko-ludowo-liberalnego rządu zakończyła się jednak niepowodzeniem (tzw. "33 dni Pawlaka"). Ponownie został premierem po wyborach parlamentarnych w 1993 r. i stworzeniu rządu koalicyjnego SLD-PSL. Po uchwaleniu przez Sejm wotum nieufności dla rządu Pawlak złożył w marcu 1995 dymisję gabinetu. W Sejmie Pawlak wielokrotnie dał się poznać jako zwolennik wykorzystywania funduszy unijnych. Hobby to: nowe technologie, komputery i szachy.
Radosław Sikorski - minister spraw zagranicznych
Urodził się w 1963 r. w Bydgoszczy. W marcu 1981 r. był przewodniczącym Uczniowskiego Komitetu Strajkowego podczas wydarzeń bydgoskich. W latach 1981-89 był uchodźcą politycznym w Wielkiej Brytanii. Ukończył Uniwersytet Oksfordzki na kierunku filozofia, nauki polityczne i ekonomia. W latach 1986-89 był reporterem podczas wojen w Afganistanie i Angoli. Od 1990 r. był doradcą Ruperta Murdocha ds. inwestycji w Polsce. W 1992 roku jako wiceminister obrony narodowej w rządzie Jana Olszewskiego brał udział w inicjowaniu przystąpienia Polski do NATO. W latach 1998-2001 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w rządzie Jerzego Buzka. W tym czasie podpisał szereg umów o ruchu bezwizowym, nadzorował relacje z krajami Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej. Wprowadził program "tania wiza" dla sąsiadów ze wschodu oraz egzaminy konkursowe na dyrektorów Instytutów Polskich. Od 2002 do 2005 roku był członkiem rzeczywistym (resident fellow) Amerykańskiego Instytutu Przedsiębiorczości w Waszyngtonie oraz dyrektorem wykonawczym Nowej Inicjatywy Atlantyckiej. Jest redaktorem cyklu publikacji analitycznych pt. European Outlook, a także organizatorem konferencji międzynarodowych, m.in. na temat Białorusi, Ukrainy, reformy ONZ, przyszłości NATO, 25-lecia "Solidarności". Zeznawał jako ekspert ds. atlantyckich przed Komisją do Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów USA. 31 października 2005 roku objął stanowisko ministra obrony w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. Resortem tym kierował też w gabinecie Jarosława Kaczyńskiego. Do dymisji podał się w lutym 2007 roku. Jednym z powodów dymisji był konflikt Sikorskiego z szefem Służby Kontrwywiadu Wojskowego Antonim Macierewiczem. W okresie urzędowania Sikorskiego na stanowisku szefa MON do Polski dotarły pierwsze samoloty F-16, rozwiązano WSI, rozpisano przetarg na samoloty do przewozu osób pełniących najwyższe funkcje w państwie, a Polska przystąpiła do NAPMO - organizacji NATO, kierującej i zarządzającej systemem wczesnego ostrzegania i naprowadzania. Zmieniła się struktura Sztabu Generalnego, powołano Dowództwo Wojsk Specjalnych, zwiększono nacisk na kondycję żołnierzy i wprowadzono nowe zasady egzekwowania znajomości języków obcych. W resorcie wprowadzono procedury antykorupcyjne przy zakupach uzbrojenia i sprzętu wojskowego. Skontrolowano sposób przyznawania emerytur byłym wojskowym prokuratorom - MON zawiesiło wypłacanie emerytury m.in. Helenie Wolińskiej, podejrzanej o bezprawne aresztowania więźniów politycznych wśród nich gen. Armii Krajowej Augusta Fieldorfa "Nila". Odtajniono prawie wszystkie akta byłego Układu Warszawskiego. Sikorski jest autorem książek wydanych w kilku językach: "Prochy Świętych" - podróż do Heratu w czas wojny, oraz "The Polish House - an Intimate History of Poland". Pisuje dla "Rzeczpospolitej", "National Review", "The Spectator", "The Wall Street Journal", "Sunday Telegraph". Jest cenionym komentatorem spraw polskich i transatlantyckich w CNN, Fox News, BBC World, Voice of America, BBC World Service. Był autorem programu w TVP "Wywiad Miesiąca", w którym przeprowadził wywiady m.in. z: Margaret Thatcher, Lechem Wałęsą, Vaclavem Klausem, Otto von Habsburgiem, Henry Kissingerem i Qian Qichenem. Jest laureatem nagrody World Press Photo za 1988 rok za zdjęcie z Afganistanu. Jest żonaty z amerykańską dziennikarką i pisarką Anne Applebaum. Mają dwóch synów - Aleksandra i Tadeusza.
Bogdan Klich - minister obrony narodowej
Wiceminister obrony w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm IV kadencji w komisji spraw zagranicznych i obrony narodowej, a ostatnio eurodeputowany PO. Ma 47 lat. Jest rodowitym krakowianinem, w tym mieście ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także wydział lekarski Akademii Medycznej w Krakowie. W okresie PRL-u działał w opozycji, był jednym z założycieli NZS, w czasie stanu wojennego był internowany w Załężu pod Rzeszowem. Jest specjalistą w zakresie polskiej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa międzynarodowego. Współtworzył polskie stanowisko w negocjacjach naszego członkostwa w Unii Europejskiej, był doradcą głównego negocjatora Polski z UE (1998-1999). W rządzie Jerzego Buzka odpowiadał m.in. za współpracę resortu z NATO. Założył pozarządowe Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji oraz Instytut Studiów Strategicznych w Krakowie. Wykłada w Katedrze Europeistyki UJ. Jest autorem ponad 20 publikacji poświęconych polityce zagranicznej i bezpieczeństwu międzynarodowemu. Biegle mówi po angielsku, zna również język francuski. Wolne chwile spędza uprawiając z żoną turystykę górską. Pasjonuje się muzyką klasyczną i sztukami plastycznymi.
Prof. Zbigniew Ćwiąkalski - minister sprawiedliwości
Naukowiec i praktykujący adwokat. Urodzony w Łańcucie ma 57 lat. Oprócz polskiego prawa karnego jest też fachowcem od prawa amerykańskiego. W latach 1972-1981 był członkiem PZPR, ale w 1981 wstąpił do NSZZ "Solidarność". Po delegalizacji związku był związany z solidarnościowym podziemiem w Krakowie. W latach 1982-85 był członkiem pierwszej Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Habilitował się w 1991 r. Jest profesorem prawa karnego na Uniwersytecie Jagiellońskim, wykłada też na Uniwersytecie Rzeszowskim. W latach 1992-93 doradzał premier Hannie Suchockiej, odpowiadał m.in. za ustawę o świadku koronnym. Wielokrotnie był ekspertem komisji sejmowych. W kadencji 2007-10 został członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Wykonuje czynnie zawód adwokata. Jako minister będzie musiał zawiesić tę działalność. W lutym 2006 r. podpisał się pod protestem ponad stu profesorów prawa przeciw "reformom i metodom działania ministra sprawiedliwości" Zbigniewa Ziobro. Mówił, że większość przepisów została żywcem przepisana z peerelowskiego kodeksu z lat 60.
Ewa Kopacz - minister zdrowia
Urodziła się w 1956 w Skaryszewie. Absolwentka Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie. Posiada specjalizację drugiego stopnia w zakresie medycyny rodzinnej oraz specjalizację pierwszego stopnia z pediatrii. Do 2001 r. kierowała Zakładem Opieki Zdrowotnej w Szydłowcu. W latach 1998-2001 pełniła funkcję radnej Sejmiku Mazowieckiego. Od 2001 r. jest członkiem Platformy Obywatelskiej. Z ramienia tego ugrupowania sprawowała mandat posła IV kadencji, reprezentując radomski okręg wyborczy. Ponownie została wybrana do Sejmu V kadencji, w którym objęła stanowisko przewodniczącej Komisji Zdrowia. W ostatnich wyborach parlamentarnych, startując z list Platformy Obywatelskiej, po raz kolejny uzyskała mandat posła. Od 2006 r. pełni obowiązki przewodniczącej mazowieckich struktur Platformy Obywatelskiej.
Prof. Jacek Rostowski - minister finansów
Profesor ekonomii, w przeszłości doradca Leszka Balcerowicza. Jeszcze jako ekspert ds. finansowych opowiadał się za szybkim przyjęciem euro. Już w 1999 roku wspólnie z obecnym głównym ekonomistą banku Pekao SA Andrzejem Bratkowskim opracował koncepcję tzw. jednostronnej euroizacji, czyli wprowadzenia euro jeszcze przed wstąpieniem do UE. Był zawsze zwolennikiem wolnego rynku i nieingerowania państwa w gospodarkę.
Rostowski urodził się w 1951 r. w Anglii. Dzieciństwo spędził m.in. W Kenii, na Mauritiusie i na Seszelach. Studiował w London School of Economics i University of London. W 1995 r. został dziekanem wydziału ekonomii i wykładowca na Central European University w Budapeszcie. W latach 1988-1995 był wykładowcą University of London, a od 1992 do 1995 roku był pracownikiem London School of Economics. Jest współzałożycielem Centrum Analiz Społeczno- Ekonomicznych, instytutu badawczego zajmującego się analizami ekonomicznymi. Związany z Ministerstwem Finansów jako szef Rady Polityki Makroekonomicznej w resorcie w latach 1997-2001, za rządów Jerzego Buzka. Jest autorem licznych publikacji poświęconych problematyce poszerzonej Unii Europejskiej, polityce monetarnej, polityce kursowej i transformacji gospodarek postkomunistycznych. Zna biegle język angielski, francuski, niemiecki i rosyjski. Żona Wanda również urodziła się w Anglii. Współpracowała z podziemną "Solidarnością”.
Jolanta Fedak - minister pracy
Jest wiceprzewodniczącą Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL. Urodziła się w Łazach koło Żar (Lubuskie). Ukończyła Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1998 roku została wicemarszałkiem woj. lubuskiego. W latach 2001-2003 piastowała funkcję wicewojewody lubuskiego. Zajmuje się polityką społeczną. Jolanta Fedak ma 47 lat. Mąż Roman jest dyrektorem Urzędu Statystycznego w Zielonej Górze. Mają dorosłą córkę.
Aleksander Grad - minister skarbu
45- letni polityk z wykształcenia jest inżynierem geodetą. Był posłem na Sejm IV i V kadencji z list Platformy Obywatelskiej. Również w ostatnich wyborach został wybrany do Sejmu z listy PO. Był od połowy grudnia 2006 r. przewodniczącym sejmowej komisji skarbu. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję wojewody tarnowskiego, ostatniego w historii tego województwa (1997-1999) i wiceministra zdrowia (1999-2000), gdzie był odpowiedzialny za budżet, finanse i inwestycje. Był konsultantem Banku Światowego, współautorem programu aktywizacji obszarów wiejskich i zasad wdrożenia programu. Ma doświadczenie w działalności samorządowej, był m.in. radnym gminy Pleśna (1990-1994). Uczestniczył jako przedstawiciel PO w pracach sejmowej komisji śledczej ds. banków.
Marek Sawicki - minister rolnictwa
Inżynier rolnik, działacz ruchu ludowego, poseł PSL. Urodził się 8 kwietnia 1958 w Sawicach, (powiat sokołowski, woj. mazowieckie). W 1983 r. ukończył Wydział Rolniczy Wyższej Szkoły Rolniczo-Pedagogicznej w Siedlcach, a w 1996 r. - studia podyplomowe w zakresie wspólnotowego prawa rolnego w Instytucie Prawa Rolnego Polskiej Akademii Nauk. W latach 1983-1986 był asystentem w Wyższej Szkole Rolniczo- Pedagogicznej w Siedlcach. W latach 1987-1988 był inspektorem ds. samochodowych w Cukrowni Sokołów Podlaski; a w latach 1989-1990 - nauczycielem w Zespole Szkół Rolniczych w Sokołowie Podlaskim. Pełnił urząd wójta gmina Repki w latach 1990-1996. Następnie od 1996 do 1997 r. w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza był sekretarzem stanu w Ministerstwie Łączności i pełnomocnikiem rządu ds. telekomunikacji na wsi. Od 1985 jest członkiem Związku Ochotniczych Straży Pożarnych (ZOSP), zasiadał w Prezydium Zarządu Wojewódzkiego ZOSP; jest właścicielem indywidualnego gospodarstwa rolnego. Sawicki jest posłem na Sejm od 1993 r. (II, III, IV, V i VI kadencji) z okręgu siedleckiego. W Sejmie III kadencji (1997-2001) przewodniczył Komisji Ochrony Konkurencji i Konsumentów, był wiceprzewodniczącym Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej, w Sejmie IV kadencji przewodniczył klubowi parlamentarnemu PSL. Należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego od 1989 r., a od 1990 r. jest członkiem PSL. Od 1997 roku był wiceprezesem Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL; obecnie sekretarz Rady Naczelnej Stronnictwa. Należał też do najostrzejszych krytyków działań Andrzeja Leppera jako ministra rolnictwa. Wielokrotnie podkreślał, że Lepper stosował "propagandę polityczną zamiast realnych działań". W Sejmie dał się poznać jako poseł działający na rzecz promocji produkcji biopaliw w Polsce. Był jednym z autorów ustawy o biopaliwach. Opowiedział się za reformą Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS). Chce też wprowadzić powszechne ubezpieczenie majątkowe od klęsk żywiołowych. Opowiada się również za dopłatami do produkcji żywności, wolnej od organizmów modyfikowanych genetycznie.
Katarzyna Hall - minister edukacji narodowej
Dotychczas zastępca prezydenta Gdańska ds. polityki społecznej. Pod koniec lat 80 współtworzyła fundamenty oświaty niepublicznej w tym mieście. Założyła, działające do dziś, Gdańskie Liceum Autonomiczne - pierwsze prywatne liceum w regionie. Urodziła się 15 marca 1957 r. w Gdańsku. Jest absolwentką matematyki na Uniwersytecie Gdańskim. Pracowała m.in. W Instytucie Matematyki UG, gdzie oprócz kształcenia studentów matematyki na przyszłych nauczycieli prowadziła także prace badawcze nad egzaminowaniem z tego przedmiotu. Jest jednym z założycieli Gdańskiej Fundacji Oświatowej. W 1995 r. założyła Sopocką Autonomiczną Szkołę Podstawową. Rok później utworzyła też niepubliczne liceum w Starogardzie Gdańskim.W latach 1999-2001 była członkiem Rady Konsultacyjnej ds. Reformy Edukacji Narodowej. Wlatach 2001-2002 z ramienia fundacji kierowała polską częścią projektu badawczego "Analiza polskiej reformy systemu edukacji", zleconego przez MEN wspólnie z brytyjską firmą Birks Sinclair & Associates Ltd. Inicjatywa ta była finansowana przez Bank Światowy. Od 2003 r. koordynowała program edukacyjny "Paderewski", którego celem jest umożliwienie zdolnym uczniom polskiego pochodzenia z państw b. ZSRR rocznego pobytu w Polsce i nauki w niepublicznych szkołach średnich. Od 1996 r. jest żoną współzałożyciela Ruchu Młodej Polski, historyka Aleksandra Halla, którego poślubiła jako wdowa i matka trzech synów. Najstarszy z nich jest nauczycielem historii w Gdańskich Szkołach Autonomicznych. Drugi pracuje jako architekt w Dublinie. Najmłodszy syn uczy się w Gdańskim Autonomicznym Gimnazjum.
Barbara Kudrycka - minister nauki i szkolnictwa wyższego
Specjalistka prawa administracyjnego, wieloletni Rektor niepublicznej Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Białymstoku, ostatnio eurodeputowana Platformy Obywatelskiej. Przedtem pracowała m.in. na Uniwersytecie w Białymstoku (najpierw jako filii Uniwersytetu Warszawskiego). Jest ekspertem w dziedzinie etyki urzędniczej, specjalizuje się również w rozwiązaniach antykorupcyjnych. Jest inicjatorem i recenzentem obowiązującego parlamentarzystów RP "Kodeksu Etyki", przygotowywała też takie rozwiązania dla samorządów. Należy do Transparency International Polska oraz Amnesty International. Karierę polityczną rozpoczęła trzy lata temu, gdy została liderem listy PO i z sukcesem wystartowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego. W PE członek m.in. Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Delegacji do spraw stosunków z Białorusią. Była też członkiem tymczasowej komisji ds. tajnych więzień CIA w Europie. Przed rokiem w St. John's College Uniwersytetu w Oxfordzie została wyróżniona "Międzynarodową Nagrodą Sokratesa" za wkład w rozwój intelektualny współczesnego społeczeństwa przez najwybitniejsze osobistości zajmujące się szkolnictwem wyższym z całej Europy. Jest mężatką, ma dwie córki. Mąż Leszek jest znanym białostockim adwokatem. Wolne chwile spędza z rodziną - najchętniej na sportowo. Jej ulubione dyscypliny, to tenis i jazda na rowerze.
Mirosław Drzewiecki - minister sportu
Jednym z jego najważniejszych zadań będzie kontynuacja przygotowań Polski do Euro2012. Wielokrotny szef i wiceszef sejmowej komisji kultury fizycznej i sportu. Po raz pierwszy w Sejmie w 1991 roku jako poseł Kongresu Liberalno-Demokratycznego. W 1997 roku z ramienia Unii Wolności. Cztery lata później przystąpił do Platformy Obywatelskiej i był posłem tej partii w IV i V kadencji Sejmu. W październikowych wyborach po raz piąty uzyskał mandat poselski. W PO pełni funkcję skarbnika krajowego, jest w prezydium Zarządu Krajowego Platformy, i jest członkiem Rady Krajowej PO, wiceprzewodniczącym Zarządu Regionu Łódzkiego. Jest współtwórcą programu PO w zakresie rozwoju Łodzi i regionu. Urodził się 8 lipca 1956 roku w Łodzi. Mieszka w łódzkiej dzielnicy Bałuty, jest żonaty, ma dwóch dorosłych synów - Mateusza i Piotra. Jest absolwentem 4. Liceum Ogólnokształcącego im. Emilii Sczanieckiej, ukończył prawo na Uniwersytecie Łódzkim.
Bogdan Zdrojewski - minister kultury
Prezydent Wrocławia w latach 1990-2001, senator IV kadencji, poseł na Sejm IV, V i VI kadencji. W ubiegłej kadencji był przewodniczącym klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej. Urodził się 18 maja 1957 r. w Kłodzku. W latach 1977-1979 ukończył Policealne Studium Ekonomiczne. Studia na Uniwersytecie Wrocławskim rozpoczął w 1979 r.; w 1983 został magistrem filozofii, a w roku 1985 - uzyskał dyplom magistra kulturoznawstwa. W latach 1982-1984 działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. W latach 1989-1990 był pracownikiem naukowym w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego. W tym czasie też podjął studia doktoranckie. Zrezygnował z immunitetu, by stanąć przed sądem jako oskarżony w procesie o niegospodarność i niepłacenie podatku VAT. W 2004 r. został oczyszczony z zarzutów. Odznaczony Orderem Św. Sylwestra przez papieża Jana Pawła II; Federalnym Krzyżem Zasługi I klasy przez prezydenta Niemiec. W 1997 r. został laureatem Nagrody im. Andrzeja Bączkowskiego. Jest też laureatem prestiżowej nagrody Lider Europy (1998). Wielokrotnie bywał wyróżniany za prace samorządowe. Jest autorem licznych artykułów wczasopismach naukowych. Ma żonę Barbarę, Przewodniczącą Rady Miasta Wrocławian i dwoje dorosłych dzieci: córkę Karolinę i syna
Cezary Grabarczyk - minister infrastruktury
Ma 47 lat. Z wykształcenia jest prawnikiem, był pierwszym wicewojewodą łódzkim, a wcześniej zastępcą prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. W latach 1967-1983 był członkiem Związku Harcerstwa Polskiego, m.in. był zastępcą komendanta hufca ds. programowych. Był też posłem IV i V kadencji Sejmu. W Sejmie V kadencji był członkiem Komisji Obrony Narodowej oraz przewodniczącym Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka. Był też członkiem sejmowych komisji nadzwyczajnych, a w komisji nadzwyczajnej ds. zmian w kodyfikacjach pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego. W ubiegłym roku reprezentował w Trybunale Konstytucyjnym grupę posłów PO, którzy wnieśli przed TK sprawę uchwały, na mocy której powołana została bankowa komisja śledcza. W marcu tego roku prezentował przed Trybunałem wniosek skarżących przepisy zakładające utratę mandatów przez samorządowców, którzy spóźnili się ze złożeniem oświadczeń majątkowych. Jest absolwentem Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji. Odbył aplikację adwokacką w Okręgowej Radzie Adwokackiej w Łodzi. W latach 1988- 1996 był asystentem w katedrze prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie Łódzkim. W roku 1990 był przewodniczącym oddziału Unii Polityki Realnej w Łodzi, a w latach 1990-1991 przewodniczącym oddziału Partii Konserwatywno-Liberalnej w tym mieście. W latach 1991-1994 członek prezydium Zarządu Krajowego Kongresu Liberalno-Demokratycznego.
Elżbieta Bieńkowska - minister rozwoju regionalnego
Dotychczasowy Dyrektor wydziału rozwoju regionalnego Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach, kierowała wydziałem, odpowiedzialnym za sprawy związane z programowaniem i wykorzystaniem unijnych funduszy. Ukończyła Wydział Filologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Krajową Szkołę Administracji Publicznej w Warszawie oraz studia podyplomowe w zakresie zarządzania, oparte o strukturę programu MBA, organizowane przez SGH w Warszawie. Odbyła staże w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz administracji brytyjskiej. Wolny czas najchętniej spędza z rodziną, mężem Arturem i trójką dzieci. Michalina i Mateusz uczą się w liceum, najmłodsza Zosia jest uczennicą szkoły podstawowej. Przyszła minister jest miłośniczką dobrej literatury.
Prof. Maciej Nowicki - minister środowiska
Minister ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego, jest absolwentem Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej (1964) oraz długoletnim pracownikiem naukowym Polskiej Akademii Nauk (1964-1970) i Politechniki Warszawskiej (1970-1986). Tytułu doktora (1972) oraz habilitację (1976) uzyskał na Politechnice Warszawskiej z zakresu ochrony atmosfery. Jest profesorem od 1992 roku. W 1992 roku założył Fundację EkoFundusz i był jej prezesem. Fundacja dysponuje pieniędzmi na inwestycje ekologiczne, które pochodzącą z redukcji polskiego zadłużenia zagranicznego. W latach 1994 i 1995 był wiceprzewodniczącym Komisji ONZ ds. Ekorozwoju (UN Commission on Sustainable Development). W latach 1996-1997 był doradcą Sekretarza Generalnego OECD w Paryżu oraz członkiem Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk. Był także przedstawicielem Polski w Komisji Europejskiej, w Komisji ds. Przemian w Przemyśle. W 1996 roku został laureatem największej w Europie nagrody "Der Deutsche Umweltpreis" w ochronie środowiska, za całokształt dokonań jako naukowiec, polityk i działacz ekologiczny o randze międzynarodowej. Pieniądze z tej nagrody przeznaczył na założenie fundacji, mającej na celu wspieranie absolwentów polskich uczelni. Jest autorem ponad 170 publikacji z zakresu ochrony środowiska i ekorozwoju oraz 6 książek. Uczestniczył w kilkuset konferencjach krajowych i ponad stu konferencjach zagranicznych, na których wygłaszał referaty. Otrzymał odznaczenia państwowe: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Republiki Federalnej Niemiec. Jest żonaty; ma dwie córki. Interesuje się historią sztuki, architekturą, muzyką, religią, turystyką i krajoznawstwem.
Tomasz Arabski - szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrow
Urodził się w 1968 r. w Gdańsku. Absolwent Politechniki Gdańskiej. Był reporterem Radia Wolna Europa i Radia Zet. Działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów i działacz katolicki, członek Krajowej Rady Katolików Świeckich oraz Europejskiego Forum Laikatu. W latach 1998-2002 redaktor naczelny Radia Plus w Gdańsku. Następnie dyrektor programowy tej sieci w Warszawie. W 2001 r. został uhonorowany papieskim odznaczeniem Pro Ecclesia et Pontifice. Od lutego 2005 r. redaktor naczelny „Dziennika Bałtyckiego". Do czasu powołania na szefa KPRM członek zarządu Radia Gdańsk SA.
Sławomir Nowak - szef Gabinetu Politycznego Premiera
Urodził się 11 grudnia 1974 r. w Gdańsku. Jest absolwentem stosunków międzynarodowych na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego oraz zarządzania na Wydziale Administracyjnym Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni (obecnie Akademia Morska w Gdyni). Jeszcze na studiach rozpoczął pracę we własnej firmie reklamowej. Następnie został prezesem zarządu agencji reklamowej, a w 2002 r. objął funkcję wiceprezesa ds. techniki i reklamy w Radiu Gdańsk SA. Od wielu lat zaangażowany w sprawy publiczne. Pracował m.in. w kampanii wyborczej Lecha Wałęsy, a później Kongresu Liberalno-Demokratycznego, którego był członkiem (1993-1994). W latach 1994-2001 należał do Unii Wolności. W latach 1998-2002 przewodniczący krajowy Stowarzyszenia „Młodzi Demokraci”. Od 2001 r. współtworzy Platformę Obywatelską. W ostatnich wyborach po raz trzeci uzyskał mandat poselski z Gdańska. Mąż Moniki, ojciec 7-letniej Natalii i 6-miesięcznego Julka.
Prof. Teresa Lubińska – Sekretarz Stanu w Kancelarii Premiera
Urodziła się 17 września 1952 roku w Księgienicach Wielkich. Absolwentka Wydziału Inżynieryjno-Ekonomicznego Transportu Politechniki Szczecińskiej. W 1980 roku uzyskała stopień doktora, a w 1992 - doktora habilitowanego nauk ekonomicznych, obecnie - profesor Uniwersytetu Szczecińskiego. W latach 1993-1996 była prodziekanem a od 1996 do 2002 roku dziekanem Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania Uniwersytetu Szczecińskiego. Do 2005 roku kierowała Katedrą Finansów na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Zarządzania. Jest autorką ponad stu pięćdziesięciu publikacji z zakresu ekonomii, szczególnie finansów publicznych, finansowania budżetu państwa i samorządów lokalnych. Ma doświadczenie samorządowe - w latach 2002-2005 była radną Rady Miasta Szczecina. Przewodniczyła pięcioosobowemu klubowi radnych "Od Nowa" Teresy Lubińskiej. W październiku 2004 roku została członkiem działającej przy ministrze finansów Rady Makroekonomicznej. Od 31 października 2005 do 7 stycznia 2006 roku była ministrem finansów. Mężatka, ma dwóch dorosłych synów oraz dwoje wnuków. Mąż - prof. medycyny, genetyk-onkolog.
|
