 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||
|
Kliknij - tutaj |
|||||||||||||||||||||||||
|
S艂uchaj radia po polsku
kliknij - tutaj
|
|||||||||||||||||||||||||
|
Zam贸w Magazyn Polonii PO-PROSTU |
|||||||||||||||||||||||||
Taniej jak z nami do Polski nie polecisz! kliknij - Wiecej info Natychmiastowa rezerwacja lot贸w |
|||||||||||||||||||||||||
Zdrowiew rodzinie!  kliknij Wiecej info |
|||||||||||||||||||||||||
|
Pomoc psychologa!  kliknijWiecej info. |
|||||||||||||||||||||||||
Medycyna naturalna!  Kliknij - Wiecej info. |
|||||||||||||||||||||||||
|
niezale偶ne i neutralne doradztwo finansowe
Janusz Czekala kliknij - Wiecej info. |
|||||||||||||||||||||||||
|
Naprawa samochodow w Polsce
kliknij |
|||||||||||||||||||||||||
|
T艂umaczenia i Informacje
kliknij - Wiecej info. |
|||||||||||||||||||||||||
|
Izabela S. Demacker Rechtsanw盲ltin Gabelsbergerstrasse 9 80333 M眉nchen Fon.: 089/85 63 63 55 Fax: 089/85 63 63 56 info@kanzlei-demacker.de kliknij - Wiecej info. |
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
PIOTR PIASZCZYNSKI
Piotr Piaszczy艅ski, urodzi艂 si臋 27 grudnia 1955 roku w Olsztynie. W 1978 uko艅czy艂 polonistyk臋 na Uniwersytecie Miko艂aja Kopernika w Toruniu. W latach 1979-87 pracownik olszty艅skiej WSP, za艣 w okresie 1987-90 sekretarz redakcji dwutygodnika “Pos艂aniec Warmi艅ski”. Od 1990 r. Przebywa w Niemczech, mieszka w Kolonii. Wsp贸艂pracownik niemiecko-polskiego magazynu “Dialog” oraz polskiej sekcji radia SFB Multikulti w Berlinie. Poeta, krytyk literacki i artystyczny. Do tej pory (poza cytowanymi poni偶ej) og艂osi艂 trzy ksi膮偶ki poetyckie: “G艂os” (Toru艅 1988), “A zwierz膮t jest bez liku” (wiersze dla dzieci Olsztyn 1995), “Nieobecno艣膰” (Olsztyn 1997), a tak偶e “Szkice ma艂e i mniejsze” (eseje o malarstwie i poezji, Olsztyn 1999). Swoje utwory i teksty krytyczne publikowa艂 m.in. W “Borussii”, “Zeszytach Literackich”, “Tw贸rczo艣ci”, “Wi臋zi”, “Tytule”, “Kwartalniku Artystycznym”, paryskiej “Kulturze”, “Tygodniku Powszechnym”, Rzeczpospolitej”.
Z tomiku “Ma艂y kapitalizm” Olsztyn 2002
Przypowie艣膰 呕ycie – wieczny tu艂aczu – 偶ycie
(nakarmi艂em ci臋, przyodzia艂em pocieszy膰 – wybacz – nie umia艂em)
innego szukaj Jeruzalem... * * * Instant Ju偶 si贸dma. Tak, to ju偶 si贸dma kawa dzisiaj; czarna i czarodziejska.
A pomi臋dzy (szklank膮, kubkami z tektury, fili偶ank膮) jest doskona艂e
odkofeinowane 偶ycie: substancja sypka, sucha i bez smaku (w sam raz do klepsydry). Serca 艂omot. * * * Ko艂ysanka Bije p贸艂noc Bije pierwsza Bije druga, trzecia i nast臋pne bij膮 (po twarzy bezsennego) - -
Godziny mijaj膮 bole艣nie, powoli - - Jak ciemno艣膰 i noc godziny s膮 (rodzaju 偶e艅skiego) * * * Bez tytu艂u Czy ono co艣 znaczy, przej臋zyczenie w p贸藕nowieczornej modlitwie po blichtrem profanum wype艂nionym dniu: “Ojcze nasz, kt贸ry jeste艣 w m i e 艣 c i e ...”
Nie wiem, nie wiem... Nie rozwik艂am 艂amig艂贸wki lingwistyki trascendentnej. Co rozum i serce dyktuj膮, to rym odruchowy: n a r e s z c i e . * * * Ma艂y kapitalizm przychodz膮 – rachunki wychodz膮 – pieni膮dze wracaj膮 – odrzucone wiersze
(w przyp艂ywie ekonomicznej fantazji mo偶esz to nazwa膰 ruchem w interesie) * * * 1 listopada Co za mg艂a... Nie wida膰 nic, nawet w najbli偶szym s膮siedztwie cmentarza. Rozmazany za zas艂on膮 z opar贸w pejza偶. Kiedy jecha艂em na stacj臋 benzynow膮 po papierosy i piwo, wci膮偶 mnie niebezpiecznie znosi艂o na lewo. Do Ko艅ca spowitego dnia czyta艂em “Na G艂os”. Wieczorem mg艂a zg臋stnia艂a jeszcze bardziej. Wata. Bia艂y blok naprzeciwko wygl膮da艂 jak z horroru widmo. Postanowi艂em zosta膰 w domu, mimo 偶e kusi艂 jazzowy koncert. Na autostradach masowe karambole; s膮 zabici i ranni. Prognozy obiecuj膮 lekk膮 popraw臋, wi臋c nie my艣l臋 o 艣mierci. * * * Pojedynek Przesiedzie膰 w k膮cie kawiarni kilka sobotnich godzin w pojedynk臋. W pojedynku z dzik膮 ch臋ci膮, by zerwa膰 si臋 i wyj艣膰. Albowiem dooko艂a para obok pary; m艂odej czu艂e spojrzenia, w d艂oniach d艂onie, szepty i 艣miech, i poca艂unk贸w mi臋kki seks, - Podpieraj膮c brod臋, pal膮c papierosa za papierosem, nie gardz膮c procentowym trunkiem, przesiedzie膰 tak, prze艣ledzi膰 reakcj臋 psychosomatyczn膮 na szcz臋艣cie w cudzym wykonaniu. * * * Plus Niebieskie litery na 偶贸艂tym murze graffiti, 偶e Jezus ucisza burz臋.
Na tak, na plus jaka艣 my艣l po raz pierwszy od dawna, po czarno-widzeniu wierszy.
Przystan膮wszy przed tym na swym rowerze mrucz臋 pod nosem co艣 w rodzaju “Wierz臋,
ufam...” i ruszam w chaos listopada. Wiatr zawiewa, deszcz coraz mocniej pada. 2000 * * * Ulica Poprzeczna w Olsztynie Mr贸wka w臋druje po p艂ycie nagrobnej. Nieopodal po trawie pe艂znie 艣limak. Ptaki w koronach drzew koncertowo 艣piewaj膮 na ca艂e gard艂o. Alejkami spaceruj膮 kobiety i m臋偶czy藕ni, a dzieci si臋 ciesz膮, biegaj膮: ha艂as, ruch, o偶ywienie. Mocno przygrzewa wiosenne s艂o艅ce niedzieli wielkanocnej. 艢mier膰 ca艂kowicie przegrywa z 偶yciem (w pi臋knym stylu). * * * Zimowy wiersz Prawdziwa zima na go艣cinnych wyst臋pach w tym mie艣cie. Raz na dziesi臋膰 lat (Rzymianie cieplejsze wybierali miejsca). 艢nieg pada bez przerwy i - - nie topnieje... 艢wi臋to! 艢wi臋to 艣niegu, kt贸ry – jak 贸w s艂ynny artysta Christo – ca艂y pejza偶 opakowa艂 na bia艂o. Ale to nie jest 偶adna awangarda, to dzieci艅stwo si臋 przypomina: puchowe, sielskie, przytulne, wigilijne dzieci艅stwo
I w siwej g艂owie mi dzwoni膮 tamte dzwoneczki u sa艅. Kolonia, stycze艅 99
Z tomiku “M臋偶czyzna z zapa艂kami” Olsztyn 2006
MPK W zat艂oczonym, spoconym wn臋trzu autobusu komunikacji miejskiej linii nr 1, fruwa bia艂y motyl.
Na jego widok rozja艣niaj膮 si臋 pasa偶er贸w ponure dot膮d twarze. U艣miechy jad膮 do Redykajn. Olsztyn, lipiec 2004 * * * Niewielki, z偶贸艂k艂y, unerwiony, uparty klonowy listek przylepi艂 si臋 do szyby mojego samochodu:
pierwsza, jak膮 mi przyznano nagroda (literacka) pa藕dziernik 2001 * * * Balon Zupe艂nie niespodziewanie spe艂niaj膮 si臋 proroctwa; mam za oknem scen臋 prosto z Chagalla: dziecku na podw贸rku zerwa艂 si臋 balon w kszta艂cie psa (c臋tkowanego dalmaty艅czyka) i szybuje szybko do nieba, maleje, w chmurach znika...
S艂ycha膰 g艂o艣ny p艂acz; w niebiosa pies uni贸s艂 si臋 ca艂y. Zbawiony? Alleluja! * * * Piosenka o dzwonie Stale o tej samej porze bije dzwon z ko艣cielnej wie偶y. Masz w tym jaki艣 udzia艂, Bo偶e? Bo nadzieja ka偶e wierzy膰.
Si贸dma rano, osiemnasta - budzi mnie i nerwy koi: gdy us艂ysze膰 mog臋 z miasta inny g艂os, pr贸cz paranoi.
Bije dzwon: a zawsze g艂o艣niej od powszechnej dyskoteki. Bije dzwon: i serce ro艣nie na my艣l, 偶e bije przez wieki. * * * Dolina Z bardzo daleka ze stacji w dolinie, dociera czasem g艂os, co zapowiada: - poci膮g przyje偶d偶a; - poci膮g odje偶d偶a; - prosz臋 zachowa膰 ostro偶no艣膰.
Dawno ju偶 przesta艂em je藕dzi膰 poci膮gami; wsz臋dzie si臋 telepi臋 starym-jarym fordem.
Lecz mowa podsuwa nieuchronny wniosek: kiedy艣 musi nadej艣膰 wreszcie moja kolej...
- Prosz臋 zachowa膰 spok贸j (wiekuisty). * * * 21.37 Wyszed艂em wtedy na chwil臋 na balkon, 偶eby zapali膰 i natychmiast wr贸ci膰 przed u艣wi臋cony telewizor.
By艂o ch艂odno, bardzo cicho; strasznie czarne niebo: rozgwie偶d偶one, g艂臋bokie, otwarte – jak rana... jak brama.... kwiecie艅 2005 BHP W 艣rodku, do-s艂ownie w samym 艣rodku ubo偶uchnego rega艂u z poezj膮 (w olszty艅skiej ksi臋garni) metalowa szafka z napisem: “nie dotyka膰! Urz膮dzenie elektryczne!”
Wiadomo: grozi pora偶eniem lub 艣mierci膮. sierpie艅 2003 Polonia Polacy w Niemczech |