Z tomiku “Skrawki metafizyczne”

Bazylea 2006

Rozmowa z człowiekiem szczęśliwym

- Czy słyszysz? - Słyszę.

- Co słyszysz?

- CiszÄ™.

* * *

Rozstanie

- Myślałeś o mnie?

- Cały ten czas.

- Więc czemu...?

- Nie wiesz?

- Wiem. Nie ma nas.

* * *

Rada

- Zwyciężysz ten mrok!

- Jak?

- TracÄ…c wzrok.

* * *

Miłość

- PÅ‚aczesz?

- To tylko...

..zwyczajna Å‚za...

..nazwij jak chcesz...

- Więc trwa.

* * *

Summa

Szczęśliwy sen

to ta plus ten.

* * *

Rozmowa nocÄ…

- Zgubiłem....

- Szukasz....?

- Więc pomóż mi....!

- Czego kochany....?

- Dni!

* * *

Nadzieja

Nie zdołam wołać

pośród tego krzyku

a przecież słyszysz mnie....

Czyż nie?

* * *

Zachłanność

Dotykaj mnie w słońcu

wśród ludzi

na teatrze

gdy patrzÄ…

nie tylko, gdy w mych ramionach

siÄ™ budzisz

zawsze.

* * *

Goryczka

Odchodzisz ...?

...po latach...?

jak ten czas leci

wychodzÄ…c zabierz

pranie i śmieci.

* * *

Wspólnota

Moja muzyka i muza...

meduza

mokra i śliska

lecz bliska.

* * *

Żywot

Uciekanie

gonienie

grzech

zadośćuczynienie.

Jaki płacz taki i śmiech.

Ej! Ech!

Fragment poematu “Milczenie sÅ‚oÅ„c”

Monachium 2001

- - -

Grom uderzył!

Więc w ciszy rozmowa ta trwa.

- Powiedz coÅ›.

- Nie chcÄ™.

Sięgnęliśmy dna.

- - -

...to my, ciągle w drodze... nie widzisz już nas?

- To my, których nie ma... kolejny już raz...

... zmęczeni...

... z Syzyfem pod górę się pnąc...

...w cieniu i skwarze zagubionych słońc.

- - -

Rodzeństwo księżyców blade bez

gwiazd.

- - -

Na strzępie skalnym stoję, jeszcze chroni mnie

przed runięciem!

Nie pytam o drogÄ™ powrotnÄ….

Tu

nie ma różnicy

już

czy otchłań czy Anioł Stróż.

Samotność oczywista

więc do przyjęcia.

Strumień: -

płynność dorzeczna, czysta

alegoria dni gdzieÅ› rozmytych

i ....

Ale noc wciąż nie zapada w tych górach!

Czy czeka na moje słowo ostateczne?

Czy czyn?

- - -

PÅ‚ynÄ™

jak bezmyślny obłok.

Ponad,

a przecież nie w niebie jeszcze

i pełni mi się serce jak balon, ale

i tak

smutku w nim nie pomieszczÄ™ – cierni krzak.

- - -

Uderzę w twardość końca

co nadziejÄ™ grzebie.

Taką mi drogę darowałaś: -

od ciebie do ciebie.

Polonia Polacy w Niemczech